Diana du Parand

Al sinds mijn veertiende wil ik vastleggen wat anderen niet zien. De schoonheid in het alledaagse, de details die we vaak voorbijlopen.

 

Gaandeweg ben ik mij steeds intensiever gaan verdiepen in fotografie. Ik volgde lessen om mijn techniek te verfijnen, maar merkte dat het niet alleen om technische beheersing ging. Juist door te leren écht te kijken, met aandacht, geduld en verwondering, ontdekte ik hoe essentieel dat is voor mijn ontwikkeling als fotograaf. Mede dankzij exposities op de dag van de fotografie in Roosendaal vond ik mijn eigen stijl en ontdekte ik thema’s die me blijven boeien en inspireren.

 


Ik fotografeer liever geen mensen, maar dingen. Plekken, structuren, sporen van tijd. Van de haven van Rotterdam tot de binnenkant van een machine, van dierentuindieren tot roest en verval.

De laatste tijd richt ik mijn camera ook dichterbij. In macro ontstaat een andere wereld, vol vervreemding en verrassende schoonheid. Juist boeiend als niet duidelijk is wat je ziet.

 

Ik blijf kijken, steeds opnieuw, want er is altijd meer te zien. Meer te laten zien.